Next time you fart

Can you open a window, pleace?

Hatrið er verst

Mun fjórflokkurinn verða í stjórnarandstöðu á næsta þingi?

Frá hruni hefur verið uppi hávær krafa kjósenda um uppgjör við fortíðina. Samtrygging fjórflokksins og mútuþægni og samsekt stjórnmálamanna hefur valdið því að ekki má hrófla við ónýtu kerfi eða leita eftir því að þeir sem fóru með völdin standi skil á afglöpum sínum. 

Afleiðingarnar láta ekki standa á sér. Um 90% þjóðarinnar treystir ekki þinginu. Um 50% kjósenda treysta sér ekki til að yfirlýsa stuðningi við fjórflokkinn. 

Stjórnmálamenn kvarta gjarnan yfir glötuðu trausti en virðast ekki gera sér almennilega grein fyrir því hvaðan traustið sprettur. Það er hlutur stjórnmálamanna að ávinna sér traust en þeim virðist þó ekki fara það höndullega.

Til þess að bæta sér upp glatað traust hafa stjórnmálaflokkarnir gripið til þess að misnota aðstöðu sína á þinginu og hanna kerfi og tryggja stjórnmálaflokkunum greiðslur úr ríkissjóði til þess að gefa þeim forskot á ný framboð.

Ég spái því þó að í næstu kosningunum muni fjórflokkurinn gjalda alvarleg afhroð.  

Rangt að ákæra Geir

Hefur mistekist að snúa ofan af andverðleikum og spillingu

Fyrir rúmu ári síðan gerði ég útekt þar sem ég kannaði skilning Íslendinga á hugtökunum vinstri og hægri. Niðurstaðan var sú að lítil fylgni var á milli þess hvort fólk skipaði sér til vinstri eða hægri og almennra skoðana þess hvað sé mikilvægt til þess að byggja upp gott samfélag. Þetta bendir til þess að kjósendur hafi haft lítinn skilning á merkingu þessara orðtaka og hafi verið lítt meðvitaðir um hvaða stefnu flokkarnir standi í raun fyrir.

Í könnun sem Jón Gunnar Bernburg og Sigrún Ólafsdóttir gerðu á viðhorfi Íslendinga til jöfnuðar var niðurstaðan að um 90% Íslendinga vilja búa í samfélagi þar sem jöfnuður ríkir og samfélagsgerðin bíður upp á velferð fyrir fjöldann. Á tuttugu ára valdaferli Davíðs Oddsonar var byggt upp samfélag spillingar sem útdeilir miklum auði til fárra og gerir ungt fólk að öreigum. Þetta samfélag varð til með stuðningi kjósenda þrátt fyrir að kjósendur vilji ekki slíkt samfélag.

Sé litið til skoðanakanna sem gerðar hafa verið undanfarið um fylgi flokkanna (fjórflokksins) eru íslenskir kjósendur að átta sig á ábyrgð sinni þegar þeir gefa atkvæði sitt í kosningum en 50% kjósenda treysta sér ekki til þess að halda tryggð við fjórflokkinn.

Núverandi ríkisstjórn hefur staðið sig illa við að afla þinginu trausts almennings. Gamlir þingmenn virðast vera fastir í flækju fordóma og trú á mútuvaldið. Forkólfum spillingarinnar er hampað við mannaráðningar í stjórnsýsluna og vantrú á hæfni kvenna hefur verið áberandi.

Erlendir auðhringir valsa um landið og hirða rentuna af auðlindunum. Spákaupmenn hafa fengið íslenska skuldara gefins og hagnast nú um milljarða á verðtryggingunni sem Steingrímur lofaði að afnema í aðdraganda kosninga. En íslenskir kjósendur eru að læra. Þeir eru að átta sig á að hugtökin vinstri og hægri eru merkingarlaus í pólitískum kima fjórflokksins. Þeir eru að átta sig á því að viðskiptaráð sem hafði mikil áhrif á lögjöf í aðdraganda hrunsins hefur lítinn áhuga á heilbrigði samfélagsins.

Um 50% kjósenda eru ekki tilbúnir til þess að leggja traust sitt á stjórnmál sem hafa snúið baki við verðleikum og jöfnuði. Andverðleikarnir sem fléttaðir hafa verið inn í hina rótgrónu pólitík birtist í andúð stjórnmálamanna á ábyrgð, skaðlegri hegðun fólks sem kallar sig fagfólk og biðröðum við velgerðarstofnanir.

Skýrsla um störf og stefnu stjórnarinnar

Lang flestir Íslendingar vilja að Geir sæti ábyrgð

Geir heldur því statt og stöðugt fram að hann sé saklaus. Vælið í karlinum er að ganga fram að mörgum en það minnir á þunglyndisraus áfengissjúklings sem skýrir allt í sinni hegðun með breyskleika annarra.

Geir hefur frá hruni bankanna sýnt eindreginn hroka og hafnað allri ábyrgð. Menn sem ekki skilja að valdi fylgir ábyrgð eiga ekki að veljast til stjórnunarstarfa. Geir hefur ásamt öðrum valdhöfum og forréttindastétt í landinu skapað norm ábyrgðarleysis. Hið viðtekna er vangeta og skortur á atgervi og skeytingarleysi um velferð almennings. Vissulega er Geir sekur.

„Ekkert annað en hneisa“

Dauðir karlar stjórna landinu

Stjórnmálamenn völdu kerfi sem kallar fram lénskipulag í anda miðalda fyrir tugum árum síðan. Styrkja og kvótakerfi í landbúnaði er fyrirmyndin sem hefur verið færð yfir á aðrar atvinnugreinar í landinu. Atvinnufrelsi er takmarkað og aðgangurinn að náttúruauðlindunum tryggður fáum.

Karlarnir sem áttu frumkvæði að því að móta þetta samfélg eru flestir dauðir en þeir stjórna enn. Lögin tryggja enn körlum völd og tryggja þeim einnig ábyrgðarleysi. Hugtök eins og ábyrgð‚ atvinnufrelsi og kvenfrelsi eru litin hornaugum á þinginu.

Verkamönnum‚ konum og börnum er úthýst úr heimi tækifæranna í kerfinu sem dauðir menn hafa skapað. Í kerfinu sem alþingi stendur vörð um.  

Stóra málið ekki afgreitt á vorþingi

Útgerðarmenn berjast fyrir miðaldafyrirkomulagi einkaréttar og kúgunar

Við erum viðkvæm fyrir því hvað við erum kölluð. Við erum viðkvæm fyrir ímynd þess samfélags sem við búum í en oft virðist vera lítill skilningur á inntaki þeirra hugtaka sem við notum um samfélagsgerðina og hvort annað og okkur sjálf.

Í könnun sem gerð var árið 1999 á vegum World Value Survey og Háskóla Íslands var fólk beðið um að gefa upp hvar það staðsetti sig í pólitískri hugmyndafræði á kvarðanum 1 til 10. Þeir sem voru 1 töldu sig vera mjög vinstri sinnaða og þeir sem staðsettu sig sem 10 töldu sig vera mjög hægri sinnaða. Fólk var einnig spurt hvernig samfélag það vildi sjá með tilliti til ríkisrekstrar og einkarekstrar, ábyrgðar ríkisins og fleiri þátta sem ætla má að séu áhrifavaldar í því hvernig fólk staðsetur sig á skalanum vinstri-hægri.

Niðurstöðurnar sýndu þó að lítil fylgni var á milli þess hvernig fólk staðsetti sig í pólitískri hugmyndafræði og þess hvernig það taldi að móta ætti samfélagið. Þetta ósamræmi bendir til þess að fólk skilur ekki hugtökin sem það er að nota. Einnig sýndi rannsóknin að tiltölulega mikil ánægja ríkti með mjög hægri sinnar stjórnmálakerfi jafnvel af þeim sem skilgreindu sig sem vinstri sinnaða eða miðjumenn.

Á þessum tíma var áróður í algleymingi. Fjölmiðlarnir voru að týna sér í þöggun og lutu ríkisvaldinu af auðmýkt. Orðið femínismi varð notað sem blótsyrði af mútuþegum auðvaldsins. Meðal þeirra sem lifðu í sátt við niðurlægingu kvenna og annarra hópa var Þorgerður Katrín sem lifði í algleymi drauma um milljarðagróða í krafti klíkutengsla og innherjaviðskipta. Hvað köllum við svona konur? Persónulega finnst mér að beljur eigi betra skilið en að vera orðaðar við þessa hegðun.

Orðið fasismi er bannorð sem á ekki má nota um aðra en Mussolini. En hvað einkennir fasisma. Jú hann nýðir tiltekna þjóðfélagshópa í þeim tilgangi að undiroka þá. Fasisminn er andheiti við femínisma sem berst gegn áróðri og skoðar orðræðuna á gagnrýninn máta. Fasisminn tryggir fámennri stétt auð og völd með því að leggja undir sig fjölmiðlanna og orðræðuna. Hann færir auðlindirnar í eigu fárra og gerir launþega að öreigum. Hann færir sparifé launþega til vinnuveitenda sem spila með sparifé launþega eins og þeir eigi það sjálfir. Fasisminn smeygir sér í á löggjafarsamkomuna og inn í framkvæmdarvaldið þar sem hann tryggir ójöfnuð með vondri löggjöf eða óábyrgri framkvæmd laga

Kynna útreikninga um áhrif kvótafrumvarpa

Við getum grætt meira...kvóta á súrefni og vatn

Það er hægt að segja að það sé hagkvæmt að láta alla greiða fyrir það súrefni sem þeir anda að sér og þessvegna óhagkvæmt að að hafa frjálsann andardrátt. Þú getur ekki metið lífsgæði við sjávarsíðuna inn í hagfræðiformúlur og hugsun sem er kennd í Columbia. Þegar Jón segir óhagkvæmt segir túristinn fallegt og ferðaþjónustan segir fullbókað þjóðverjar kaupa miða á sjóstöng vegna þess að það býr einhver í sjávarþorpunum Allar þesar stærðir eru ekki inni í myndinn. Kallt arðsemismat nær enganvegin utan um þau gæði sem er verið að hlúa að á landsbyggðinni og sjávarsíðunni...  (Vilhjálmur Árnason á Feisbók)

Umræða hafin um kvótafrumvörp

Ég styð stofnun sjálfstæðisframsóknarfylkingu Jóhönnu.

Gott væri ef Jóhanna stofnaði bara flokk sem sameinar þá sem eru hlynntir Evrópusambandsaðild og eru með skýra stefnu í þeim efnum.

Stefnur flokkana eru að mestu sjónarspil og blekkingar ef sjálfstæðisflokkurinn er undanskilinn.

Við skiljum alveg hvað sjálfstæðisflokkurinn er. Hann er hagsmunabandalag hægriafla sem vinna að hagsmunum þeirra 5% sem eiga mest öll verðmæti í landinu.

Aðrir flokkar hafa í raun enga stefnu og hlaupa bara á eftir tækifærunum sem þjóna valdagræðgi stjórnmálamanna.

Mikið væri nú yndislegt að geta valið á milli alvöru stjórnmálaflokka sem stæðu heilir að baki sinni stefnu og fórnuðu persónulegum hagsmunum forystunnar til þess að standa með sínum kjósendum.

Ég hvet því alla Evrópsinna að fylkja sér um Jóhönnu.

Ég velti því fyrir mér hvort að slíkt stjórnmálaafl muni starfa í anda Uffe Elleman Jensen sem er mikill elítusinni og fordæmir lýðræði almúgans. Telur að almúginn sé of ódannaður til þess að taka afstöðu til þjóðmála. Hann kallar þessa stefnu frjálslynda eða líberalisma.

Mælt fyrir öðru frumvarpinu

Sálfræðipróf sýnir að stjórnmálin á Íslandi eru:

MÚTUR

SPILLING

SVIK

LEYNIMAKK

BLEKKINGAR.

HAGSMUNAPOT

GRÆÐGI

SJÁLFTAKA.

GLÆPIR

ÁRÓÐUR

ÞÖGGUN

„Lyktar af örvætningu“

Austurvöllur klukkan sex í dag!

Samfylkingin vill keyra áfram með gróðabraskið og stefnir að því að viðhalda bóluhagkerfi nýfrjálshyggjunnar.

Auðlindirnar eru ekki seldar heldur gefnar úr landi.

Bankarnir og framtíð skuldara hafa verið gefin erlendum kröfuhöfum.

Kosningaloforð Samfylkingarinnar ætti ekki heima sem texti á klósettpappír ef vilji er til þess að halda afturendanum óspilltum.

Stóriðjan mun skila því sem hún hefur skilað hingað til: ENGU!

Bólan mun vara í nokkur ár meðan forréttindastéttin veltir sér upp úr mútugreiðslunum en svo sitja afkomendur okkar uppi með hvað: ekkert nema nokkur hundruð skítastörf í stóriðju.

Þetta er stjórnviska valdhafanna sem hugsa um það eitt að tryggja eigin hag. Látum þá ekki ræna börn þessarar þjóðar framtíðinni.

„Fullt tilefni til að vera bjartsýn“